Met lichte spanning in mijn lijf word ik wakker. Hoe zal het zijn deze week? Wat zal ik tegenkomen? Gaat het weer mijn vriend zijn? Maar ik heb er ook heel veel zin in. Letterlijk vanuit huis vertrekken om een uur later mijn route te starten. Dat scheelt nogal met ruim een dag reizen naar de plaats van bestemming.

Was even vergeten hoe vol treinen in de spits kunnen zijn. Maar gelukkig kan ik steeds beter prikkels buiten laten en zo zit ik heerlijk mediterend tussen het woon-werkverkeer. Het wordt een mooie dag vandaag en mijn enthousiasme krijgt de overhand. Op Amsterdam Centraal pak ik mijn boekje erbij. In het centrum staan geen routetekens en de autist in mij wil de route graag volledig volgen.

Het is raar. Ik kom al heel wat jaartjes in Amsterdam. Heb er zelfs jaren gewoond. En toch ziet het er deze ochtend anders uit. Ik kijk niet als toerist of als inwoner. Ik ben op pelgrimsmissie en zie nu al dat soort dingen die me in Spanje ook altijd opvielen in steden en dorpen. En die ik eerder hier niet zag. Ik ben voorbijganger van heel veel, en soms verstopt, moois en bijzonders.

Al na een goed halfuurtje ben ik bij het Vondelpark. En dat is nog even mooi als altijd. Heerlijk deze groene ader in een drukke stad. Had gedacht dat het gek zou zijn om op zo’n bekende plek te lopen terwijl je niet precies weet waar je heen gaat die dag. Maar het voelt juist fijn vertrouwd en thuis, terwijl elke stap je naderend avontuur belooft. Na anderhalf uur zie ik het eerste routeteken en stuit ik op een perfect koffieplekje, of thee voor mij. Een dikke glimlach. Zie je, die Camino is er ook dicht bij huis.

Tijd om verder te gaan. Even bij de Dirk van de Broek naar binnen voor een salade en smoothie voor de lunch. Het boekje zegt niks over lunchplekken in het Amsterdamse Bos. En aangezien ik niet zou misstaan in een Snickers reclame lijkt het me slim iets te eten bij me te hebben op dat stuk.

Het pad slingert langs het water, 4 tegels breed langs een woonbotendorpje zo lijkt het. Je hebt geen idee dat je op 100m van de A10 loopt. Prachtig stukje. Sluisje over, fruitbomenpleintje en dan de spoorlijn richting Amstelveen volgen. Ook hier alleen maar fietsers en voetgangers. Ben echt aangenaam verrast over de route, zó groen en autoluw so far.

Bij de Bosbaan gooi ik even wat noten naar binnen en loop snel weer verder. Het gaat voorspoedig. Nadeel daarvan is dat ik mezelf dan altijd rijk reken en denk dat ik dan echt wel heel super snel ben. Maar in the end, zeker met pauzes erbij, loop ik iets meer van 4km per uur. Wat verre van snel is, maar voor mij een goed tempo.

Ik heb het boekje nog altijd bij de hand. Ik wist dat in het centrum van Amsterdam niet veel aanwijzingen stonden. Maar ook hier valt het me nog tegen. Niet altijd is logisch hoe je moet lopen. Dus tot ik de routewijzers kan vertrouwen, doet het boekje zijn werk. Tevens een goede manier om niet al te dikke worstvingers te krijgen tijdens het lopen.

Ineens bedenk ik me dat mijn vriendin hier vlakbij werkt, dus na een app’je besluiten we snel dat samen lunchen toch wel heel gezellig is. Ik zoek iets via TripAdvisor en zie dat er binnen 700m een paar tentjes zijn. Die detour heb ik er graag voor over. We strijken neer in Amstelveen. Eerst zit ik bij een leuk zaakje, maar met typisch Amstelveense eigenaar. De koffie is heerlijk maar attitude des te minder. Aan de overkant zit een aziaat. Van buiten niet aantrekkelijk maar met goede recensies. En hoe? Goddelijke noodle-soup met hapjes on the side. Wow! Dit had ik niet verwacht vanmorgen toen ik vertrok. Leuk om zo verrast te worden.

Na anderhalf uur toch tijd om verder te gaan. Bijgekletst en met gevulde mag word ik op de plek afgezet waar ik van de route afging. Dus al met al minimale extra km’s. Weer verder door het Amsterdamse Bos, langs De Poel. De route gaat zelfs over graspaadjes waar je anders nooit komt eigenlijk. Oké, de vliegtuigen maken het iets minder idyllisch dan de omgeving belooft, maar de overlast valt mee. Was bang op een heel kaal stuk langs Schiphol te lopen, zoals bij sommige vliegvelden in Spanje. Maar deze plek loopt prima. Enige verschil is dat de vliegtuigen hier elke 3 minuten langskomen en daar 3 per uur als je geluk hebt.

Daarna loopt het makkelijk door en voor ik het weet. ben ik in Aalsmeer. Bueno! Genoeg voor vandaag. Mijn steppenteller draait overuren en geeft 25,6km aan. Niet slecht voor een eerste dag. Nu lekker chillen, even een warme douche en dan ben ik weer helemaal het vrouwtje.

Buen Camino!