Mijn tas staat klaar. Gepakt en wel. Lijkt of ik elke keer minder spullen meeneem. Want ook nu heb ik weer ruimte over. Al zal hij over een week zwaar genoeg voelen. De wandelschoenen zijn warmgelopen, met korte stukjes in de wijk. Maar in ieder geval niet meer zo koud als vorig jaar. Wel 3 blaren opgelopen deze week omdat ik, heel slim, met mijn hakken aan in het bos ben gaan lopen. Maar met een goede Compeed erop, zou dat goed moeten gaan.

Overmorgen, knettervroeg, vertrek ik. Mijn laatste etappe. Barb (Canada) en Mary (Ierland) hebben woord gehouden. We hebben dit jaar veel contact gehad per mail over wanneer ik zou gaan. En dan zouden zij ook naar Spanje komen om nog wat etappes samen te lopen. Net als toen. Helaas is Barb vorige maand erg ziek geworden. En na een heftige operatie zit ze nu aan de bestraling, in de hoop dat ze weer gezond wordt. I bet she’s kicking someone’s ass over there! Ondertussen stromen de mailtjes met grappen, zoals alleen zij ze kan maken mijn mailbox binnen. En stuurt ze de ene toffe foto na de andere. Mary komt wel. Haar zie ik zaterdagavond weer, als alles goed gaat. Ze heeft zichzelf getrakteerd op een paar dagen camino, voor ze met vriendinnen naar Parijs gaat. Ik voel me al gezegend voor ik op weg ga, met deze twee sterke vrouwen aan mijn zij. Prachtig.

De jongens gaan voor het eerst een hele week logeren. Benieuwd hoe het ze zal bevallen. Maar mijn ouders kennende, gaan ze hele leuke dingen doen die week, en vliegt de tijd. Het eerste plan om ze halverwege de week naar de andere opa en oma te laten gaan, is helaas gesneuveld. Opa krijgt een nieuwe heup maandag, en ik gun de man een rustig herstel daarvan. En natuurlijk steek ik maandag een kaarsje voor hem aan onderweg. En voel me gelukkig dat we op zulke fijne oppassen kunnen rekenen.

Veel mensen vragen wat mijn plan wordt hierna. Ik heb geen idee. Er zijn nog vele camino’s te lopen en andere lange-afstandsroutes in Europa. Maar ik ben geen die-hard wandelaar die elke 10 minuten in een boekje wil kijken of ik op de goede weg zit. De Camino Frances is heel goed aangegeven met gele pijlen. Ik ga me er later in verdiepen of dat ook voor de andere wegen geldt. Maar het kan ook zomaar een retraite worden, een detox, of mooie cursusreis naar het buitenland. Dat komt allemaal later wel. Eerst die Compostela op zak.

Voor nu is mijn blik op Spanje gericht. De laatste 150km van mijn trip. En dan kan er een dikke vet vink op mijn bucketlist. Zal daarna een 2e boek maken van de afgelopen 3 jaar aan blogs. Die ongetwijfeld net zo’n bestseller wordt als het 1e boek. Haha, maar wat vond ik het leuk dat ie er was. Vindbaar bij bol.com. Ben op dit moment ook bezig met een cd, met mindfulness en meditatie voor kinderen. Ook weer zo’n enorm tof project. Toen ik in 2015 stopte met mijn werk, beloofde ik mezelf dat ik vooral bezig zou gaan met leuke uitdagingen. En dat gebeurt. Elke dag weer. Spreek jullie later. Voor nu:

Buen Camino!