Zit stiekem nog even na te gniffelen. Mijn Italiaanse familie was weer herenigd hier in Leon. Met uitzondering van filippo, die werd gemist. De mannen gingen pils drinken. Maar de meisjes wilden zeker ook wat eten. Dus ging ik met celina naar de barria humedo. 

Het concept is simpel: je bestelt wat drinken, voor weinig. En je krijgt er gratis een overheerlijke tapas bij. Aanbevolen door meerdere Spanjaarden en Camino gangers, dus we besloten hun raad ter harte te nemen. En oh, wat hadden ze gelijk. Naast overheerlijke wijn kregen celina en ik de beste hapjes voorgeschoteld. We hebben de hele avond kunnen aftikken voor 12 euro pp, misschien nog wel minder. Dus we keerden tevreden richting huis. Of albergue. De nonnetjes schenen nogal streng te zijn met de sluitingstijd, maar wij waren ruim binnen de tijd. Dachten we. Waar wij dachten rond 22u in de hostel aan te komen, bleek het al 22.33. En de deur was dicht. Celina en ik slaan allebei ons hand voor de mond en zien ineens in het donker een mannetje staan. Met veel scuzie, scuzie en gracias gracias laat hij ons binnen. OMG. Wat als we twee minuten later waren geweest?  Na ons ging namelijk het slot letterlijk op de deur. Boy, boy, boy. Zal ik god dan maar weer op mijn blote knietjes danken? Niet in de laatste plaats voor mijn lieverd celina en deze avond samen? Ik heb genoten. 


Buen Camino. 

Advertenties