Bye Bye!

Na een waardeloze nacht word ik gebroken wakker. In het begin omdat ik mezelf maar niet warm kon krijgen. Lakenzak, slaapzak en deken, en lange broek, jurk, nachthemd en fleecevest. En nog rillen. Brrr…

Daarna, rond middernacht wegens de geluiden van de buren. Dokter Mateo en crazy American girl bleken elkaar gevonden te hebben. OMG, zeggen ze volgens mij dan in Amerika. Anyway, je kunt je de geluiden voorstellen. Gingen dwars door mijn oordoppen heen. Maar ben blij dat zij het leuk hadden. En warm hopelijk.

Verder was het bed een houten plank waar iets op lag dat lijkt op een matras, maar die titel niet verdiend, aangezien hij zo dun is als een laken als je er eenmaal op ligt. Maar goed, ergens in de nacht ben ik gelukkig toch nog in slaap gevallen. Heb vandaag maar 8km voor de boeg, dus heb alle tijd.

Om even voor achten wordt iedereen die nog slaapt zijn bed uit getrommeld. Tijd om te gaan. Gelukkig had ik al gepakt dus ik vertrek. Met alweer een prachtige zonsopkomst.

Na ruim een half uur kom ik langs een schattig zaakje, langs de weg in het niks en zie dat ze ontbijt hebben. Even opwarmen. Want die 4 graden voelt weer flink koud vanmorgen.

Niet veel later schuift Kelsey aan met haar hervonden Amerikaanse vriendinnen. Ze blijkt een kater te hebben. Jaja, hoor ik mezelf denken.

De rest van de tocht vandaag leidt ons door wijngaarden, zover je kunt kijken. De kleuren zijn zo betoverend mooi, die zijn niet te pakken op een foto.

Tijdens het lopen, voelt mijn lijf zich lekker. Mijn benen voelen zo goed, knieën onverslaanbaar en zelfs mijn voeten (op dat plekje aan de linkerkant van mijn linkervoet na) zijn sterk. En ook mijn schoenen lijken langzaam pantoffels te worden. Voelt bijna jammer om niet lekker nog een weekje door te lopen en het af te maken. Maar dat mag ik volgend jaar gaan doen.

In Villafranca tref ik de Duitse Carlo weer. We drinken nog één keer samen koffie en nemen dan afscheid. Mijn eindpunt is bereikt. Toch wil ik nog even naar het plein hier. Als ik daar naar het terras loop, zitten Cecilia en Nathaly daar. Ze zeiden gisteren al dat ze me in Villafranca zouden zien, maar omdat zij doorliepen, had ik niet verwacht dat de zo laat nog hier zouden zijn. Superleuk om toch nog even echt dag te kunnen zeggen.

En dan is het tijd voor de terugreis. Busje naar Ponferrada. Trein naar Leon. Daar nog een lekker avondje in het Barria district me laven aan wijn en lekkers en dan morgen de trein naar Madrid en vliegtuig naar huis. Mijn laatste uitgebreide terugreis. Volgend jaar mag ik direct vanaf Santiago vliegen. Nu al zin in!!

In Leon Check ik in in een geweldig hostel. Dikke tip van Gijs. En niet voor niets. Kraakverse lakens, schone echte handdoeken, een kamer alleen: ik waan me een prinses. Waar je al niet blij van wordt na een weekje herbergen. 😂

Middagje in de zon op het terras met een heerlijke weizen, de geneugten van een grote stad. En nu in mijn favoriete plek van Leon: bar El Patio. Ben hier nu voor de 3e keer en wil het café zo inpakken en meenemen naar Utrecht. Voelt in alles goed. Behalve dat de keuken pas om 20.30 open gaat. Dus tot die tijd snaaien bij de borrels. Ook mooi.

Buen camino!

Advertenties